İSTANBUL - TERZİLER ODASI » Nazan Kuloğlu

DUYURU

Nazan Kuloğlu — Mon, 16 Mar 2015 13:45:15 +0000

7-9 Nisan 2015 tarihinde Lütfü Kırdar Kongre Merkezi’nde gerçekleştirilecek olan TEXWORLD ISTANBUL FUARI’na Istanbul Kadın ve Erkek Terziler Esnaf ve Sanatkar Odası olarak katılım sağlayacağız.

BIR ELBİSENİN HİKAYESİ

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 21:55:02 +0000

Eğer hala mahallenizde bir terziniz varsa, mutlaka kendinize ısmarlama bir elbise, gömlek veya pantolon diktiriniz. Kalitesini ve ömrünü mağazalardan aldığınız ve bir sezon ancak gidebildiğimiz elbiseleriniz ile de kıyaslayınız. Yolunuz terzi dükkanına düşerse, önce aklınızdaki elbisenizin modelini terziniz ile paylaşınız. Sonra, kumaşa karar vereceksiniz. Ister tezinizden, isterseniz de yolunuzu Eminönü Sultan Hamam’daki kumaşçılara düşürmelisiniz. istediğiniz kumaşı seçip aldıktan sonra aklınızdaki modele bir adım daha yaklaşmış sayılırsınız. Sonrasında sırası ile mezura yardımız ile boy, basen, bel, göğüs, kol ve bacak boyu yani vücut ölçünüz alınır. Terziniz, istediğiniz modele ve ölçülerinize göre bir kalıp çıkarır ve kumaşı sabunla kalıba göre çizer. Sonrasında ise kumaşı biçer, yani keser. Kumaş biçilip kalıba göre birleştirildikten sonra terziniz sizi ilk provaya çağırır. Bu provaya terzi jargonunda “çıplak prova”dır. İkinci prova “telalı prova”dır. Üçüncü ve genelde son olan provada artık aklınızdaki model meydana çıkmıştır. Model üzerinde son rötuşlar yapılır. Elbiseniz hazır olduğunda teslim alıp güle güle giyebilirsiniz.

DÜNDEN BUGÜNE TERZİLİK

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 21:50:28 +0000

Terziliğin tarihi çok eskilere dayanmaktadır.İlk çağlardan beri insanların giyinme ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla başlayan terziliğin hikayesi, avlanmayı öğrenen insanoğlunun hayvan derilerinden kendisine elbise yaparak soğuktan korunmaya çalışması ile başlıyor. Önceleri kemik parçalarını iğne olarak kullanan insanlar, deri parçalarını birbirine ekleyerek giysiler yapmaya başladılar. Sonraları gelişen kumaş dokuma sanatı, kumaşların kesilip biçilmesi, dikilip süslenmesi ve insan vücudu formuna uygun hale getirilmesi ile terzilik giderek gelişmeye başladı. Bu işler zamanla gelişerek toplumun bir ihtiyacı haline geldi. Terzilik zamanla ustalık ve ince zevke dayanan bir meslek haline geldi. Osmanlı’da terzilik çok önemli bir meslekti ve terziler bir hayli itibarlıydı.  “Terzi” (derzi) ve “terzibaşı” (derzibaşı) kelimelerine, ilk kez, devletin Fetret Devri (1402-1413) yıllarında rastlıyoruz. Meşhur tarihçimiz Oruç Bey bu olayı kendine has üslubuyla şöyle anlatıyor: “Âkıbet Sultân Mehemmed, Mûsâ Beg’i sıdı. Mûsâ kaçdı. Yolda kaçarken Mûsâ’nun atı çamura çökdi. Meger Mûsâ Beg’ün bir kulı vardı, derzisiydi. Saruca dirlerdi.” Birkaç nesil öncesinden insanlar “Bizim zamanımızda öyle dükkanlar, mağazalar yoktu. Evde dikiş bilen varsa o dikerdi, yoksa terzilere gidip kumaş seçip ölçü aldırıp diktirirdik,” diye anlatırlar. Şimdilerde ise sadece gelinlik veya mezuniyet elbisesi diktirmek veya fabrikasyon ürünlerin tadilatı için yolumuz terzilere düşüyor. Terzilik de diğer birçok el emeğine dayalı sanat ve zanaat gibi gün geçtikçe kayboluyor. Bir zamanlar, meslek olarak terzilik, altın bilezikmiş. Usta terziler aynı anda birçok çırak yetiştirmesine rağmen çırak seçerken de çok seçici davranırlarmış. Elinin yatkınlığı, gözlerinin sağlamlığı, dikkatli, sabırlı ve titiz olması bir çırak adayını tezgah başına geçiren en önemli etkenlerdendi. Bugünün terzilerinin büyük bir kısmı ilkokulu bitirir bitirmez meşhur terzilerin yanında çırak olmak için tüm maharetlerini göstermek zorundalardı. Terzi çırakları dükkana ustalarından önce gelir, temizliği yaparlardı. Ardından kömür ütüsünün külünü döker, temizler, yeni közleri hazırlarlardı. En büyük umutları ise ustalarından bir “aferin” veya müşteriden bahşiş koparmaktı. Ustanın çırağın parmağına “yüksük bağladığı”, çırağın ipliksiz iğne ile sürekli dikiş antremanı yaptığı yıllardan sonra, çırak ustalık yolunda yavaş yavaş ilerlemeye başlardı. Ustalarının yanında yetişen çıraklar, terziliğin güzide mesleklerinden biri olduğunun bilincinde olarak, çıraklıktan kalfalığa, kalfalıktan ustalığa yükselerek işlerine devam ederlerdi… Geçmişte, özellikle bayram öncesi günlerde terzi dükkanları hiç boş durmazdı. Terziye gidip takım elbise veya entari diktirmek bir gelenekti. Raflar kumaşlarla doluydu. Sipariş üstüne sipariş alınır, çift vardiya usülüyle sabahlara kadar çalışılırdı.

IV.ESNAF VE SANATKARLAR ŞURASINA KATILDIK

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 21:38:13 +0000

Ankara’da Sayın Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip ERDOĞAN’ın açış konuşması ile başlayan IV.ESNAF VE SANATKAR ŞURASI’na İstanbul Kadın ve Erkek Terziler Esnaf ve Sanatkarlar Odası olarak katılım sağladık

MEHMET YİĞİT ONUR BELGESİNİ ALDI

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 21:28:31 +0000

İstanbul Kadın Erkek Terziler Esnaf ve Sanatkarlar Odası, mesleğe hizmet eden ustalarımıza onur belgesi vermeye başladı. Mehmet YİĞİT de onur belgesini Ercan KARAKOÇ’un elinden aldı.

MODACI DEVRİM ÇELİK ONUR BELGESİ ALDI

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 21:26:39 +0000

İstanbul Kadın Erkek Terziler Esnaf ve Sanatkarlar Odası, mesleğe hizmet eden ustalarımıza onur belgesi vermeye başladı. Modacı Devrim ÇELİK de onur belgesini Ercan KARAKOÇ’un elinden aldı.

YOK OLMAYA MAHKUM MESLEK: İLİKÇİLİK

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 21:12:11 +0000

İlkçağlarda insanlar giysilerini düğme yerine bitkilerin dikenleri, hayvan kemikleri ve ince ağaç dalları ile iliklemişlerdir. Eski Mısır’da ilmikler kullanılmış ve kıyafetin bir parçasını ucu ikinci parçadaki delikten geçirilerek ilmiklenmiştir.

Terzilerin terziliğin kıymetli olduğu zamanlarda ilmikçilik de ciddi bir iş koluydu. Kendilerine ısmarlanan pantolon, ceket, gömlek, elbisenin dikişi bitip ilik örülüp düğme dikme aşamasına gelindiğinde ilikçiler çağrılırdı.

İstanbul Kadın Ve Erkek Terziler Esnaf Ve Sanatkarlar Odası Başkanı Ercan Karakoç, “Terzinin el emeği göz nuru ile tamamladığı eserine ilik kesme, örme veya atkı ilik şeklinde iliklerini yapardı. Bugün bu mesleği devam ettirin kişi sayısı oldukça az. Kıyıda köşede kalan ilikçiler de ısmarlama iş üzerine terzilere gelir ve açılması gereken ilikleri açarlar” diyor

KAYBOLMAYA YÜZ TUTAN MESLEK DALI: ÖRÜCÜLÜK

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 21:08:58 +0000

Ütü yaparken pantolonunuz yandı, gömleğiniz sivri bir yere takıldı, en sevdiğiniz elbisenizi sigara yaktı; hemen kaldırıp atacak mısınız? Tabii ki hayır!..

Osmanlıdan kalma bir meslek “ÖRÜCÜLÜK”. Kapalıçarşı’daki bir “Örücüler Hamamı” ve aynı isimle anılan bir kapı bile var. Her eski meslek gibi kaybolup gidiyor, eskiden 30’a yakın örücünün çalıştığı yerde bugün bir iki tane usta mesleğini icra ettiriyor.

Örücüler, kumaşın dilinden anlayan adamlar. Kumaş ile aralarında bir hasta doktor ilişkisi var. Daha siz poşetin içinde örselenmiş elbisenizi çıkartır çıkartmaz hemen teşhisi koyabiliyorlar. “Bu yara iyi olmaz” ya da “Olur, ama çok iyi olmaz” diye anında teşhis ediyorlar.

İstanbul’da bir elin parmaklarını gelmeyecek ustaları gün yüzüne çıkartmak, mesleklerini kamuoyu ile buluşturmak amacıyla İstanbul Kadın ve Erkek Terziler Esnaf ve Sanatkar Odası Başkanı Ercan KARAKOÇ, “Amacımız, ustalarımızın mesleğini kamuoyu ile buluşturmak ve tarihe not düşmektir. Çünkü gelişen ve hızla ilerleyen çağla birlikte bir çok meslek de tarihin tozlu sayfalarında kendine yer buluyor. Mesleği devam ettirecek şartlar maalesef giderek ortadan kalkıyor” diyor.

40 YIL ÖNCE BAYRAMLARDA KADIN MODASI

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 21:04:15 +0000

Terzilerin Piri İdris Aleyhisselam olarak bilinir. İlk defa iğne ile dikilmek suretiyle giyinme olayı İdris Aleyhisselam ile başlamıştır.

Her dönemin kendine has modası ile özdeşleşen terziler, fabrikasyonla birlikte zamanla mahalle aralarında daha çok etek, pantolon, gömlek tadilatına yöneldiler.

Terzilerin harıl harıl işediği, ailelerin okumayan çocuklarını terzilerin yanına çırak olarak verdiği altın yıllarda kadın ve erkek modası, Paris’ten getirilen tek tük moda dergilerindeki resimlerden uyarlanıyordu.

O yıllarda bayramlarda kadın modası jarse üzerineydi. Japoneler, karpuz kollu elbiseler, köpek dili yakalı gömlekler jarseden dikiliyordu.

Son yıllarda yeniden moda olan jarseler, 70’li yıllarda terziler için çok büyük yenilikti. Deseni iyi gösteriyor, vücuda oturuyordu. Diğer kumaş çeşitlerine göre daha ucuzdu. O yılların japone ve karpuz kollu elbiseleri için vazgeçilmez bir kumaştı. Özellikle Almanya’dan gelen gurbetçiler yurda her geldiklerinde top top jarseler getirirlerdi.

İstanbul Kadın Ve Erkek Terziler Esnaf Ve Sanatkarlar Odası Başkanı Ercan KARAKOÇ, “Günümüzde artık modayı büyük markalar belirliyor. İstanbul’da pantoloncusundan gömlekçisine kadar her kesimde terzi, bayram öncesi iş yetiştirmek için geceli gündüzlü çalışırdı. Bayram sabahı hepimiz rahat bir soluk alırdık. Ama şimdi eski günler sadece anılarda kaldı” diyor.

DUYURU

Nazan Kuloğlu — Sun, 15 Mar 2015 20:45:04 +0000

Dükkanını kapatan bir meslektaşımız kumaşlarını satmak istiyor.

İlgilenenler için İrtibat Tel (Ömer Tutar) 0533 654 66 52